خیلی وقت ها پیش اومده،
برای کاری برنامه می ریزیم، محاسبه می کنیم و در راستای برنامه هامون حرکت هارو می چینیم و این می شه که اون بحث تقدیر به کلی فراموش می شه!
ما برای چیزی که خودمون فکر می کنیم خیره برنامه می ریزیم اما مشت صحنه خبرای دیگه ای هست.
تو این حال و احوال بر می خوری به این عبارت نهج البلاغه عزیز که:
یَغْلِبُ الْمِقْدَارُ عَلَی التَّقْدِیرِ حَتَّی تَکُونَ الْآفَةُ فِی التَّدْبِیرِ.
تقدیر الهی چنان بر محاسبات ما چیره شود که تدبیر، سبب آفتزدگی باشد.
این میشه که دوباره باید پیش خودت یادآوری کنی که فلانی، کارگردان کس دیگه ای هست، اونه که از همه ی ریز و بم نقش تو و فیلمنامه و صحنه سازی خبرداره
پس اعتماد کن!

+ ولی اون وقتی که نتایج طبق انتظارت نیست واقعا لحظه ی خیلی سختیه!
توقع داری خوشحالش کنی ولی عوض میشه همه چی!
+ به نظرم اون آفتزدگی حرف داره.